Voormalig Belgisch kampioen Frans Verbeeck (80), die afkomstig is uit Wilsele, nam maar liefst zes keer deel aan de wereldkampioenschappen wielrennen op de weg. Hij deed dat tussen het begin en het midden van de jaren zeventig zes opeenvolgende keren in een periode waarin de concurrentie moordend was voor een selectie. Of hij erbij was? Dat vernam Verbeeck via de radio.
Verbeeck haalde aardig wat mooie resultaten op wereldkampioenschappen. Op zes WK’s tijd werd Verbeeck drie keer achtste. Hij reed in 1970 in Leicester en daarna volgden het Zwitserse Mendrisio, het Franse Gap, Barcelona, Montréal en afsluiten deed hij zijn WK-carrière in eigen land in Yvoir.
‘Iedereen een frank’
“Ik reed mijn beste WK in Leicester, ondertussen vijftig jaar geleden. Daar was landgenoot en latere wereldkampioen Monseré in de finale in de tegenaanval op Gimondi. Ik had al vroeg in de koers iets anders aan de hand. Ik lag in de openingsronde al in een gracht en raakte er zelf niet uit. Een motard van de organisatie zag me steken en hielp me eruit. Daarna heb ik enorm moeten achtervolgen. Toch kon ik nog aansluiten. Toen we met een grotere groep op kop reden, bevond Monseré zich op een bepaald moment achteraan het gezelschap. Al lachend zei hij, ‘als ik vandaag win dan krijgt iedereen een frank’. We moesten allen eens lachen. Op dat moment schatten we zijn kansen niet als enorm in. Hij alludeerde op het feit dat de winnaar aan de rest van de selectie normaal gezien een etentje moest betalen. Hij won en we kregen allen onze frank. Ik werd er achtste net na Walter Godefroot”, herinnert Verbeeck zich. “Had ik op dat WK geen pech gekend, dan was ik enorm dicht bij het podium geraakt”, vertelt Verbeeck levendig.
Buiten Leicester werd Frans nog achtste in Gap en Mendrisio. ”Ik vond al die wereldkampioenschappen ongelooflijk. Ik was nooit zeker van mijn selectie. Er waren toen veel meer renners in totaal en dus ook meer renners die kans maakten op een selectie. Ik luisterde steeds met spanning naar de nationale radio om te horen of ik erbij zat. Er kwamen steeds meerdere afgeladen volle supportersbussen mee op die wereldkampioenschappen om voor me te komen supporteren, waaronder eentje uit Poperinge waar ik een supportersclub had.”