De Leuvense auteur en content creator Elisabeth Lucie Baeten (35) heeft na maanden van stilte een openhartige boodschap gedeeld op sociale media. Daarin legt ze uit dat ze al geruime tijd kampt met ernstige gezondheidsproblemen, zonder dat er voorlopig een duidelijke diagnose is gesteld.
Baeten beschrijft hoe haar lichaam haar opnieuw dwingt tot wat ze zelf een “horizontaal bestaan” noemt. De voorbije maanden kon ze nauwelijks functioneren en moest ze werkverplichtingen afzeggen of uitstellen. Hoewel ze eerder al sprak over haar strijd met adenomyose en chronische pijn door artrose, is het onduidelijk of haar huidige klachten daarmee verband houden.
In haar bericht benadrukt Baeten dat het ontbreken van een diagnose het extra moeilijk maakt. Ze geeft toe dat ze lang wachtte om iets te delen tot er “bewijs” zou zijn in de vorm van een medische vaststelling, maar noemt die gedachte achteraf “bullshit”. Volgens haar verandert een diagnose niets aan de realiteit van de pijn.
De schrijfster schetst een herkenbaar beeld voor mensen met chronische klachten: lange periodes van wachten, pijnstillers nemen, afspraken annuleren en hopen op verbetering. Ze geeft ook toe dat ze op sociale media vooral de betere momenten deelde, wat een vertekend beeld gaf van haar leven. “Het is niet alleen maar mooi en zon”, schrijft ze. “Dat deed ik niet om anderen iets wijs te maken, maar om mijzelf te overtuigen.”
Volgens Baeten brengt langdurige pijn ook een diep gevoel van eenzaamheid met zich mee. Ze beschrijft hoe haar lichaam als het ware loskomt van haarzelf en hoe de buitenwereld blijft doorgaan terwijl zij stilstaat. “Een mens op pauze, in een wereld die maar doordraait”, vat ze samen.
Met haar bericht wil Baeten voortaan eerlijker zijn over haar situatie. De reacties op haar getuigenis zijn massaal en steunend. Volgers herkennen zich in haar verhaal en prijzen haar openheid. Ook bekende Vlamingen lieten van zich horen en spraken hun steun uit.
Met haar getuigenis doorbreekt Baeten niet alleen haar eigen stilte, maar werpt ze ook licht op een vaak onzichtbare realiteit: die van mensen die leven met chronische pijn zonder duidelijke diagnose.