In Herent is Jeanne Vandenplas op 109-jarige leeftijd officieel de oudste inwoner van België geworden. Na het recente overlijden van de vorige recordhoudster Denise Waelbers (110) kwam het nieuws ook aan in woonzorgcentrum Bethlehem, waar Jeanne verblijft. Daar werd haar bijzondere leeftijd meteen opgemerkt én gevierd, al bleef het allemaal vrij eenvoudig.
De bewoners en verzorgers reageerden enthousiast toen ze het nieuws hoorden. Met een glas champagne en een warm applaus werd Jeanne in de bloemetjes gezet. Zelf lijkt ze zich niet helemaal bewust van haar nieuwe titel, mede omdat haar gehoor sterk achteruitging. Ze verplaatst zich nu met een rolstoel en krijgt extra ondersteuning bij het stappen. Toch blijft ze volgens het personeel een sterke vrouw die zich niet snel uit haar lood laat slaan.
Een groot feest staat voorlopig niet op de planning, want Jeanne houdt niet van al te veel aandacht. Het woonzorgcentrum hoopt wel om haar volgende mijlpaal – haar 110e verjaardag in juni – in kleine kring te kunnen vieren, samen met haar familie en medebewoners.
“Jeanne Vandenplas werd op 27 juni 1916 geboren in Wijgmaal, dat toen nog tot Herent behoorde. Ze was het jongste meisje binnen een gezin van 15 kinderen. Als jongste binnen het arbeidersgezin, kreeg ze wel wat aandacht van haar oudere broers en zussen”, vertelde achternichtje Joëlle Rosseels al eerder.
“Op vrij jeugdige leeftijd leerde ze haar man kennen, Leon Moelants. Hij was de zoon van een likeurhandelaar in Wijgmaal en een goede student. Hij behaalde een doctoraat in de scheikunde aan de toenmalige Franstalige Université Catholique de Louvain.”
“Op 6 januari 1940 traden ze in het huwelijk en gingen ze in Mortsel wonen waar nonkel Leon aan de slag ging bij Gevaert (later Agfa Gevaert). Tante Jeanne was verantwoordelijk voor het huishouden. Ze bleven tot hun grote spijt kinderloos, maar dit compenseerden ze door waar nodig, bij te springen voor de zorg voor hun neven en nichten. De kleinkinderen van hun broers en zussen mochten altijd op vakantie komen en in de weekends mee naar zee.”
Zelf maakten ze heel wat reizen door Europa en als echte pioniers zochten ze vanaf de helft van jaren 60 reeds exotische bestemmingen op zoals Thailand, Sri Lanka en Afrika.
“Hoewel ze heel graag in Mortsel woonden en er een toffe vriendenkring hadden, kwamen ze in de weekends vaak naar Wijgmaal voor bezoekjes aan de familie en vrienden. Toen nonkel Leon eind jaren 70 met pensioen ging , beslisten ze dan ook om terug te keren naar hun roots en bouwden een nieuw huis in Wijgmaal. Hier was tante Jeanne weer dicht bij haar broers en zussen en iedere dag kwam ze, als ze ging wandelen met hun Duitse Herder, langs bij mijn grootmoeder, haar oudste zus.”
“Toen nonkel Leon in 1993 stierf, bleef ze nog een aantal jaren in hun huis wonen, maar het huis was te groot voor haar alleen en eind jaren ‘90 besloot ze naar de serviceflats Windesheim in Herent te verhuizen. Daar woonde ze gedurende meer dan 20 jaar tot het zelfstandige leven vorig jaar toch iets te moeilijk werd en ze noodgedwongen haar intrek moest nemen in het WZC Bethlehem.”
Jeanne is een sportief iemand: “Ze heeft leren zwemmen in de Vaart. Ze turnde veel en deed aan Yoga. Haar gym oefeningen deed ze iedere dag ook toen ze al de 100 jaar voorbij was. Ze klaagt nooit en kijkt naar de wereld met een optimistische blik. Ze is altijd een fiere dame geweest. Hoewel haar gehoor minimaal geworden is, weigert ze een hoorapparaat te dragen. Ze is dus ook een beetje koppig, maar een doorzetter. Ze leest nog vrij veel, rustig op haar kamer. Ze heeft altijd kunnen genieten van een goed glas Champagne of een lekkere Chablis, maar alles met mate.”