Van Appeltans naar Appeltans

Kirsten Bosmans
2 maanden geleden
door Kirsten Bosmans

Het Leuvense stadsbestuur vertoefde zopas in woelig water. “Leuven stuurt slachtoffers terug naar huisjesmelker”, kopten de media. Het bleek nog waar ook en dat leverde harde discussies en een stevige dosis verontwaardiging op.

Hommeles in Leuven en dan wil de naam van de beruchte maar nog niet veroordeelde Appeltans al eens vallen. Het was eens te meer niet anders maar laat ons beginnen bij het begin. In december verklaarde Leuven 4 panden van Appeltans onbewoonbaar in het kader van een gerechtelijk onderzoek naar huisjesmelkerij. Zowel vader als zoon Appeltans werd aangehouden, al waren ze tegen Kerstmis weer veilig thuis in hun ‘bescheiden’ kasteeltje in Schalkhoven. Dat optrekje is in niets te vergelijken met de onbewoonbaar verklaarde panden maar daar kopen de getroffen bewoners uiteraard niets voor. Voor een dak boven hun hoofd moesten ze rekenen op het OCMW en zo kwamen ze terecht in een hotel. Geen noodwoning meer te vinden in Leuven en omstreken… Dat de slachtoffers – waaronder vluchtelingen – op hotel werden gestuurd, kon zoals verwacht niet rekenen op applaus maar is het gebrek aan voldoende noodopvang niet de kern van het probleem? Het stadsbestuur heeft wat dat betreft nog werk op de plank, overigens niet enkel voor de financieel zwaksten maar ook voor de middenklasse want ook zij worden getroffen door de wooncrisis. Dat gezegd zijnde brak de hel pas echt los toen het OCMW de op hotel ondergebrachte mensen liet weten dat ze hun koffers moesten pakken. Er was zowaar een pand beschikbaar in de Monnikenstraat voor herhuisvesting. Goed nieuws, ware het niet dat het pand eigendom is van… Appeltans. Of met andere woorden: de mensen die gered waren uit de klauwen van de familie Appeltans werden opnieuw in hun armen gedreven. De verontwaardiging vierde hoogtij. Totaal absurd volgens het Huurdersplatform. Ook N-VA en Open Vld spaarden de kritiek niet. “Te vergelijken met het redden van een drenkeling uit zee om hem vervolgens in het diepe van het zwembad te gooien”, aldus Caroline Stout van Open Vld Leuven. Ook Zeger Debyser van N-VA was terecht verontwaardigd: “Je brengt slachtoffers toch niet terug naar de dader? Men volgt de regels maar als je ‘medemenselijkheid’ voelt dan zoek je een andere oplossing.” Het klopt dat het vreemd is dat een stadsbestuur zoete broodjes moet bakken met mensen die het zelf omschrijft als criminelen. Het is zelfs cynisch en moreel verwerpelijk maar feit is dat de stad heeft gehandeld volgens de beginselen van behoorlijk bestuur. Het alternatief bestond erin om het pand van Appeltans in de Monnikenstraat – goedgekeurd door de brandweer – af te wijzen en vrolijk verder de hotelrekening te betalen met het geld van de belastingbetaler. De kosten verhalen op Appeltans was in dat geval verleden tijd. Moreel scoor je punten met dat alternatief maar als goede huisvader die het budget moet beheren, ben je wel gebuisd over de hele lijn. En ondertussen heeft Appeltans nog meer geld in zijn zakken om panden op te kopen in Leuven… Eerlijk, wie zit daar op te wachten? Ik niet en u ook niet meen ik in uw plaats te mogen stellen als je een beetje liefde voelt voor Leuven.

Bart Mertens

 

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans