Opinie: De week volgens Miró

Miro in de zetel.

Laat ik maar met de deur in huis vallen zoals enkel een kat daar het nodige talent voor bezit. Geef een hond water, eten én affectie en voor je het weet denkt dat beest dat jij God bent. Wat een dwaasheid…Geef ons katten hetzelfde recept en wij beseffen nog voor de mens het kan bedenken dat wij God zijn. Om maar te zeggen: katten hebben inzicht in de essentie van het leven.

Hallo lieve mensenvriendjes, hier is de bevallige Miró alweer. Ik zou wel duizend dingen kunnen opnoemen die bewijzen dat de mens uitblinkt in een zelden waargenomen domheid maar één prominent exemplaar ging met overtuiging voor de hoofdprijs: doelman Thibaut Courtois. Die onbenul liet -nota bene na nederlagen tegen Frankrijk én Italië op de Nations League Final Four- de volgende woorden optekenen: “Ze geven niks om ons, alleen om het geld in hun zakken.” Een uithaal naar de UEFA en de FIFA want volgens Courtois staan er teveel wedstrijden op het programma. “Wanneer mogen we eens rusten? Wij zijn geen robots!”, klonk het nog.

Nu wil ik al eens een oog open houden voor een voetbalwedstrijd maar de volgende keer als ze die lange slungel voor de camera halen, hou ik mijn gevoelige oortjes zeker dicht. De onzin die dat doelmannetje zonder blozen uitkraamde, gaat meer dan één brug te ver en ik hoop ten zeerste dat elk zinnig mens die vijf dagen per week werkt voor een normaal loon het volmondig eens is met de weledele Miró. Toegegeven, ik leid als kat een fijner leven want niemand zegt me wat te doen. Daar kan een aanbod van 14 miljoen euro per jaar zelfs niets aan veranderen. De honger naar geld is me –in tegenstelling tot de voetbalgoden van vandaag- totaal vreemd. De eerlijkheid gebiedt me wel te vertellen dat die 14 miljoen euro bruto is en in Spanje moet zeurpietje Thibaut daar ruim 45% van afstaan aan de belastingen. Niet meer dan terecht maar in ons prachtige België hebben voetballers nog altijd een significant fiscaal gunstregime, zelfs na de begrotingsmarathon.

Minister Vincent Van Peteghem (CD&V) zei wel dat “de excessen eruit moeten” maar zoals ik in een eerdere bijdrage voorspelde, durfde de politiek alweer niet doorduwen. Er werd een eerste aanzet gegeven naar een meer eerlijke fiscaliteit en vervolgens stak men het dossier snel weer in de kast. Tijd voor een pannenkoek, dachten de heren en dames politici en alzo geschiedde. Volgens sommige ‘kenners’ zal het zelfs met deze kleine stap moeilijk worden om toppers uit het buitenland naar de Belgische competitie te halen. Er was zelfs sprake van ‘derderangsspelers’ maar vertel mij eens, lieve mensenvriendjes: welke buitenlandse toppers spelen er momenteel in de Jupiler League? Voor zover ik weet geen enkele. Die spelen net zoals Thibautje allemaal in Spanje, Italië of Engeland. En in de herfst van hun carrière verkassen ze nog even naar de woestijn om nog wat oliedollars op te rapen. ‘Gelukkig’ is de werkdruk daar minder hoog en bijgevolg zal Thibaut Courtois binnen enkele jaren goed gedijen in pakweg Saoedi-Arabië. Nog even volhouden, beste Thibaut, je bent er bijna.

Gelukkig kon Thibautje enkele dagen na zijn klaagzang al even bekomen in een luxehotel in Spanje en wel in het charmante gezelschap van zijn bloedmooie Israëlische vriendin Mishel. Ja, het leven van een topvoetballer kan erg hard zijn maar hopelijk maakt de liefde veel goed. Dat gezegd zijnde gaat de weledele Miró een paar welverdiende uiltjes vangen. Bij wijze van spreken uiteraard of wat had u gedacht misschien? Werken voor je eten is een activiteit voor mensen. Katten -en topvoetballers- doen daar niet aan mee.

Lees meer over