Het politieke ei van de paashaas

Kirsten Bosmans
5 maanden geleden
door Kirsten Bosmans

Nu de paasvakantie achter ons ligt en de lente de bloemen kleurrijk doch in stilte laat spreken, blijft het maar de vraag wat ons nog te wachten staat de komende maand. Eén ding is zeker: vanaf nu zullen politici van alle kleuren u om de oren slaan met al dan niet uitvoerbare plannen voor het leven van morgen.

De vrolijke paashaas met zijn mandje vol gekleurde eieren heeft ons onlangs de lente gebracht. Zoemende hommels, fladderende vlinders, bloemen die kleurrijk doch in stilte spreken… genieten in het kwadraat. Laat u vooral niet tegenhouden om te blijven genieten maar wees er u ook bewust van dat de politici vanaf nu vrolijk huppelen met hun mandje vol ideeën voor het leven van morgen. Er komen immers verkiezingen aan en de zenuwen van onze politici staan behoorlijk gespannen nu 26 mei stilaan in zicht komt. De campagnes draaien alvast op volle toeren. Dat bleek eens te meer tijdens het paasweekend in Leuven met als hoogtepunt de paaseierenworp. De verenigde Leuvense meerderheid en oppositie tekenden zoals de traditie dat wil present voor dit geluksmomentje voor de kinderen. Wat bleek? Er zat een vreemde eend in de bijt want ook minister Ben Weyts (N-VA) kwam met paaseitjes gooien op de pui van het Leuvense stadhuis. Dat lokte bij de schepen Bieke Verlinden (sp.a) een scherpe en niet geheel onterechte reactie uit. “Ben Weyts is niet eens een Leuvenaar. Schaamteloos hoe hij de eitjes van de Leuvenaars komt uitgooien op de pui. Werkelijk: schaamte, waar is uw blos!” Je kan je inderdaad de vraag stellen of Beerselaar Ben Weyts per se op de pui van het stadhuis moet kruipen om in beeld te komen tijdens een paaseirenworp voor kinderen. Een opportuniteit klopt nooit twee keer aan de deur moet Weyts gedacht hebben en hij huppelde vrolijk achter Zeger Debyser, Katrien Houtmeyers en Lorin Parys aan. Lang geen ramp maar wel een beetje doorzichtig van de N-VA-lijsttrekker voor de Vlaamse verkiezingen die zijn Leuvense partijgenoten toch een beetje in de schaduw zette.

Dat gezegd zijnde blijkt overigens ook het verkiezingsvandalisme terug van weggeweest. Deze keer gooide men zware verkiezingsborden in de middenberm van de Nieuwe Mechelsesteenweg. Karin Brouwers (CD&V) was het slachtoffer van dienst. “Met de brilletjes, krulletjes en snorretjes kunnen we nog wel lachen maar dit is ronduit gevaarlijk. Ik vraag respect voor andermans eigendom.” Respect…het hoge woord is gevallen. In verkiezingstijd krijgt dat woord voor sommigen een andere betekenis. Niet zelden is ‘respect’ slechts nog aanwezig voor zover het binnen de eigen politieke lijntjes past. Niets mis met een verbaal politiek oorlogje of twee maar laat het ons toch maar een beetje beschaafd houden. In die optiek wens ik u -en de politici in het bijzonder- in goede paastraditie graag de vrede toe. We gaan het nodig hebben in een politiek strijdtoneel waarin het schijnbaar niet meer aankomt op een mes meer of minder in de rug. Wat dat laatste betreft hoop ik me overigens schromelijk te vergissen.

Bart Mertens

 

 

 

 

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans