Zwarte sneeuw voor Leuvense middenstand

Kirsten Bosmans
6 maanden geleden
door Kirsten Bosmans

Moet er nog sneeuw zijn in april? Liever niet, maar helaas wordt de Leuvense middenstand deze maand bedolven onder zwarte sneeuw. Het lijstje van zaken die de deuren sluiten, groeit met de dag. Tijd voor een gecoördineerde aanpak.

Hoe zou het nog gaan met de Leuvense handelaars? Het antwoord op die vraag is: “niet bijzonder goed”. De voorbije dagen leek wel een slecht nieuws-show in meerdere episodes. Het begon met de sluiting van lederwaren Delsart in de Bondgenotenlaan na het overlijden van uitbaatster Martine Delsart. Daarna volgde het nieuws dat Kookhuys Mafrans de deuren zal sluiten in de Diestsestraat. Niet veel later lieten ook L-Café op de Oude Markt en M-café aan M-Museum optekenen dat het einde verhaal is voor hun zaak. En alsof dat alles nog niet genoeg was, kondigde bloemenzaak Young Amadeus aan dat de fysieke winkel in de Wandelingenstraat eind mei uit het straatbeeld verdwijnt.

Blijft de vraag: wat is er aan de hand? Niet zelden wordt er met een beschuldigende vinger in de richting van het circulatieplan gewezen, in de eerste plaats door de politieke oppositie. “Het stadsbestuur zet teveel in op leefbaarheid en te weinig op handel”, klinkt het dan. Er zit een grond van waarheid in maar het circulatieplan is lang niet de enige ‘schuldige’ in het verhaal. Zo is er ook nog het grote stoute maar vooral verleidelijke monster e-commerce. Consumenten die betreuren dat er steeds meer handelszaken de deuren sluiten in hartje Leuven moeten in eigen boezem durven kijken. Wie online op zoek gaat naar ‘megadeals’ is mee verantwoordelijk voor de te vrezen leegloop. Schepen van Handel Els Van Hoof (CD&V) wil de consument sensibiliseren om lokaal te kopen maar het lijkt onwaarschijnlijk dat ze in haar opzet zal slagen. Je kan dijkjes bouwen aan de lopende meter maar als de tsunami komt, ben je eraan voor de moeite. Denk maar even terug aan de campagne die de bereikbaarheid van Leuven in de kijker moest zetten. Een bijzonder groot succes kunnen we die campagne bezwaarlijk noemen.

Is het kalf dan helemaal verzopen? Verre van, maar dan moet de politiek wel haar verantwoordelijkheid nemen, zowel meerderheid als oppositie. Het wij-zij verhaal draagt niet bij tot een broodnodige gecoördineerde aanpak. Samen met de handelaars en Liefst Leuven moet de politiek de rangen sluiten en een actieplan uitwerken met meerdere ‘werven’. Wat kan voor het klimaat moet ook kunnen voor de handel. Van aangename winkelstraten tot betaalbaar parkeren… Wie zich blijft beperken tot horen, zal niet luisteren en net dat laatste is nodig om de Leuvense handel een nieuw elan te geven. Benieuwd of burgemeester Mohamed Ridouani (sp.a) zijn boodschap van verbinding waar kan maken want een stad zonder handelaars is zoals een museum zonder kunst. Er zijn wel muren maar er is niets beleven.

Bart Mertens

 

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans