Verdient Mgr. Paulin Ladeuze wel een plein?

Kirsten Bosmans
2 maanden geleden
door Kirsten Bosmans

Sofie Lemaire gaat met ‘Meer vrouw op straat’ voor meer vrouwennamen in het straatbeeld. Goed initiatief want in Leuven zijn vrouwelijke straatnaamborden eerder een zeldzaamheid. En dat terwijl een rector met vrouwonvriendelijke uitspraken op zijn palmares zowaar een eigen plein kreeg…

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het percentage vrouwennamen op Leuvense straatbordjes is dramatisch laag. Afhankelijk van de bron varieert het tussen 2 en 7 procent. Als je de heilige dames meetelt is het dramatisch en als je enkel rechtstreekse verwijzingen in rekening brengt, is het dramatisch in het kwadraat. Een stad als Leuven onwaardig vindt Sofie Lemaire die met ‘Meer vrouw op straat’ pleit voor meer vrouwen in het straatbeeld. Lemaire heeft gelijk. Je kan geen mannennaam bedenken of hij staat gedrukt op een bord. Van Jan tot Leopold en van Emiel tot Prosper… ze hebben allemaal een eigen straat, laan of plein. Ik hoor het u tot hier denken: er waren toch ook belangrijke vrouwen? Zeker, maar hun namen werden al dan niet bewust vergeten in het licht der vergankelijkheid. Hoog tijd om daar verandering in te brengen.

De stad Leuven schaart zich alvast achter de oproep van Sofie Lemaire. Blijft de vraag: wie verdient een eigen straat en wie niet? Moeilijke kwestie, zeker in de wetenschap dat mensen nogal gehecht zijn aan straatnamen. Herinner u de hetze die ontstond toen Louis Tobback (sp.a) het Maarschalk Fochplein afvoerde ten voordele van het Rector De Somerplein. Zelfs in 2018 – 7 jaar na de naamsverandering – pleitte N-VA er nog voor om Foch terug uit het spreekwoordelijke graf te halen. Akkoord, in volle verkiezingscampagne zijn alle pijlen op de politieke boog welkom maar Foch was niet meteen de braafste jongen van de klas. De Franse generaal stuurde tegen beter weten in honderdduizenden soldaten de dood in. Het is misschien een nuttige oefening om alle straatnamen eens tegen het licht te houden. In die zin kan je je de vraag stellen of Mgr. Paulin Ladeuze anno 2019 nog wel een plein verdient in Leuven. Als rector liet hij in 1920 de volgende uitspraak optekenen: “Ofschoon we niet langer kunnen weigeren om vrouwen een hogere vorming te geven, hopen we toch dat ze zich niet in grote getale begeven naar beroepen die niet overeenstemmen met de normale functies die de natuur hen toewijst in de maatschappij.” Paulin Ladeuze – vereeuwigd in het Mgr. Ladeuzeplein – verwees naar Anne B.C. Hart die als eerste vrouwelijke studente aan de Leuvense Alma Mater het pad effende voor alle jonge vrouwen die na haar kwamen, nota bene dankzij Herbert Hoover die eveneens een plein kreeg in Leuven. Ladeuze was uiteraard een kind van zijn tijd maar vinden we het anno 2019 nog aanvaardbaar dat een vrouwonvriendelijk man een eigen plein heeft? Misschien verdient Anne B.C. Hart wel meer een eigen plein dan rector Paulin Ladeuze. Het Anne Hartplein! Benieuwd hoe schepen Corneillie zal omgaan met dergelijke vraagstukjes, zeker nu politieke correctheid hoogtij viert en de orde van de dag bepaalt…

Bart Mertens

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans