Poolreiziger Dixie Dansercoer “Altijd alert blijven en opletten voor de beren”

Bart Mertens
2 jaar geleden
411 Views
door Bart Mertens

Geboren in Nieuwpoort, maar getogen in Leuven. Na zijn schoolcarrière besloot hij om in Gent vertaler-tolk te gaan studeren, maar dat vak oefende hij nooit uit. Dixie Dansercoer trok immers al op jonge leeftijd de wijde wereld in en op zijn 30ste besloot hij om poolreiziger te worden. De aldus opgedane ervaring en kennis verwerkte hij al meermaals in een boek. Zo ook nu in het kinderverhaal ‘Verraad op de basis’ dat hij schreef samen met Reina Ollivier.
Tekst: Ana Andries / Foto: Leuven Actueel

“Ik wilde mijn steentje bijdragen aan de bewustmaking van de milieuproblemen waarmee onze planeet kampt”, aldus Dixie Dansercoer na de presentatie van zijn boek bij reisshop Connections op het Hooverplein in Leuven. “Het belang van de poolstreken overal ter wereld valt moeilijk te onderschatten. De polen zijn immers de barometers van ons klimaat en van onze planeet. Het behoud van de polaire gebieden is cruciaal in het duurzame voortbestaan van de aarde. Met dit verhaal wil ik meewerken aan de sensibilisering voor de gevolgen van de klimaatopwarming.”

Dixie kan dan ook putten uit een eindeloos aantal extreme ervaringen die hij maar wat graag deelt. Zo leren we bijvoorbeeld dat vocht – en dus ook zweet – de grootste boeman is als je naar koude gebieden reist omdat het elk gewicht verzwaart en het koudegevoel versterkt. Of bijvoorbeeld dat je constant alert moet zijn want als je een poolvos opmerkt, kun je er donder op zeggen dat de gevaarlijke poolbeer nooit ver weg is.

50 tinten wit

Poolreiziger werd hij omdat hij op zoek ging naar de intensiteit die andere mensen elders vinden. “Mijn ding is de subtiele schoonheid die uitgaat van alle tinten wit en de eindeloze weidsheid waarmee ik geconfronteerd word”, vertelt hij. Ook de zucht naar eenvoud en een zekere monotonie spelen een rol in de motivatie van zijn expedities. En natuurlijk zijn de wetenschappelijke ambities waaraan elke tocht beantwoordt een belangrijke factor in zijn reisdrang. “Het is de passie voor de wetenschap die je elke keer weer uit je knusse tent jaagt”, verklaart hij.

In al die jaren bouwde hij een indrukwekkend palmares op van spectaculaire expedities naar Antarctica en het Hoge Noorden. Zijn bekendste exploot is ongetwijfeld zijn barre tocht met Alain Hubert naar de Zuidpool in 19971998. In 99 dagen legde het duo bijna 3.932 km af. Het is niet het enige record op zijn actief: in 2012 brak hij het wereldrecord van de langste niet-gemotoriseerde expeditie op de Zuidpool en eerder dit jaar leverde zijn ‘Greenland Ice’ avontuur hem alweer een recordprestatie op. Samen met een Canadese teamgenoot slaagde hij erin om als eerste poolreiziger ooit een rondvaart op de ijskap van Groenland (over een afstand van meer dan 4000 km!) af te werken in amper 55 dagen, enkel met behulp van ski’s en een vlieger.

Toch begon hij pas laat met naar de polen te reizen. “Pas op mijn dertigste”, bekent hij. Daarvoor legde hij zich met evenveel enthousiasme toe op andere, niet minder opwindende zaken. Hij was actief bezig met muziek en een verwoed sporter. Zo deed Dixie jarenlang intensief aan alpinisme en beet hij zich vervolgens vast in de kunst van het surfen. Daarvoor ging hij zelfs een jaar naar Hawaï om de beste te worden. Ook trok hij ooit met de fiets 1200 kilometer door Pakistan en China. “Ik heb in al die tijd een attitude ontwikkeld die zeer gefocust is”, zegt hij. “Dat komt me vandaag uitstekend van pas.”

Bang voor zijn leven is hij ook geregeld geweest. “Natuurlijk kom je soms in extreme omstandigheden terecht. Je moet dan ook altijd alert blijven, oppassen voor de beren, het gevaar leren inschatten”, beaamt hij. “Maar al bij al zijn de risico’s hier in onze drukke samenleving veel groter dan op het ijs”, relativeert hij. “Daar is alles immers berekend.”

Wroeten in de aarde

Sinds een tijdje biedt Dixie andere mensen ook de mogelijkheid hun eerste poolervaring op te doen. Dat doet hij in samenwerking met de reisorganisator ’t ZuiDERHuiS. “Het avontuurlijke aspect met absoluut respect voor de overweldigende maar tegelijk kwetsbare natuur staan daarbij voorop”, legt hij uit. “De deelnemers worden zeer grondig voorbereid, dat is een must. De reis omvat een programma in meerdere stappen. Dat wordt zorgvuldig opgebouwd, te beginnen met een initiatieweekend in de Ardennen, via een mini-expeditie op Svalbard en pas dan de echte poolexpeditie. In maart heb ik een volgeboekte groep, het materiaal is al gestockeerd in Spitsbergen. De interesse neemt toe en er is vraag naar uitbreiding van het programma.”

Niet dat hij daar meteen op zit te wachten, want hij heeft zijn handen vol genoeg. Bovendien heeft Dixie een gezin, met vier kinderen, tussen 12 en 23 jaar jong. “De fysieke afwezigheid tijdens mijn expedities is een mankement”, bekent hij. “Soms duurt het lang. Ooit ben ik 106 dagen van huis geweest. Maar als ik er ben, probeer ik er ook echt te zijn. Dat maakt veel goed.” Ook thuis is Dixie een bezige bij, als auteur, gastspreker en Goodwill Special Advisor voor Unicef België, een missie die hem na aan het hart ligt. En daarnaast houdt hij er, net als iedereen, enkele verrassend normale hobby’s op na. “Ik ben een verwoed lezer en ik werk enorm graag in de tuin. Ik houd ervan om te zien groeien en bloeien, om te wroeten in de aarde, wellicht bij wijze van contrast met al dat wit aan de polen. Maar als de ratrace me hier weer eens te veel wordt, moet ik weer op expeditie.”

Over de auteur

Bart Mertens

Bart Mertens