OPINIE: En toen werd het kwart na twaalf…

Bart Mertens
2 dagen geleden
door Bart Mertens

Handelaarsorganisatie Liefst Leuven windt er geen doekjes om: het is tien na twaalf. Ze vergissen zich: het is al kwart na twaalf. Of met andere woorden: de Leuvense middenstand heeft al betere tijden gekend. Met de sluiting van Maroq-Unie verliest de stad alweer een monument. Blijft de vraag: is het volgende stadsbestuur zich voldoende bewust van de gevaren die de handel momenteel in de ogen kijkt?

Maroq-Unie in de Tiensestraat in Leuven houdt een uitverkoop –met succes vernemen we- en sluit begin volgend jaar de deuren. Een gelijkaardig scenario bij schoenenwinkel Plenty in de Diestsestraat. En Pauwels verhuist naar Kessel-Lo…Goed nieuws voor de Leuvense middenstand kan je dat allemaal niet noemen. De betrokken handelaars geven toe dat e-commerce geen cadeau is voor de lokale handel maar wijzen toch ook met een beschuldigende vinger in de richting van het circulatieplan. Is dat terecht? Volgens schepen van Handel Erik Vanderheiden (CD&V) alvast niet. “Het moet nu echt eens stoppen dat men altijd de schuld steekt op het circulatieplan. In geen enkel van de bovengenoemde gevallen is het circulatieplan de oorzaak. Trouwens, de stad heeft zwaar geïnvesteerd in positieve communicatie over de bereikbaarheid van Leuven met de wagen.”

Schepen Vanderheiden verwijst uiteraard naar de website zonaarleuven.be en de bijhorende campagne die werd gelanceerd om dat initiatief bekend te maken. Het blijft maar de vraag of het initiatief voldoende ingeburgerd is bij de mensen. Een kleine test in de Bondgenotenlaan –wetenschappelijk onverantwoord maar toch minstens een indicatie- leerde ons dat slechts 4 op 10 aangesproken bezoekers van Leuven weet hadden van zonaarleuven.be. Slechts één persoon had er al gebruik van gemaakt. Dat zegt uiteraard niet alles maar het wijst er toch op dat er nog meer inspanningen nodig zijn om de bereikbaarheid van Leuven met de wagen extra in de kijker te zetten. De ecologisten onder ons zullen dat niet graag horen maar de werkelijkheid is dat er nog heel veel mensen met de wagen gaan shoppen. En als de perceptie is dat Leuven moeilijk bereikbaar is met de auto dan rijden ze simpelweg naar het Gouden Kruispunt. Zo eenvoudig is dat. Conclusie: het nieuwe bestuur dat vanaf januari 2019 van start gaat, moet extra geld vrijmaken voor de promotie van Leuven als shoppingstad. “Er zouden ook meer Shop&Go-plaatsen moeten komen in het centrum. En de gratis parkeertijd op die plaatsen moet worden verlengd want nu moeten mensen zich ‘snel snel’ haasten om een boodschap te doen. Met wat pech komen ze net te laat aan hun wagen en hebben ze een boete onder de ruitenwisser steken. Die mensen zie je niet snel meer terug. En dan ben je de geschoren aap als handelaar”, voegt Katrien Houtmeyers van N-VA eraan toe.

Of de nieuwe schepen van Handel –Els Van Hoof (CD&V)- meer vat zal krijgen op de negatieve perceptie over de bereikbaar van Leuven moeten we afwachten. Bij Liefst Leuven is men alvast hoopvol over de terugkeer van Van Hoof als schepen van Handel. Het zal van groot belang zijn dat Els Van Hoof de gulden middenweg weet te vinden tussen de ecologische doelstellingen en de belangen van de middenstand. Zal ze de spreekwoordelijke vuist kunnen maken tegen al te drastische maatregelen die de komende jaren op de tafel zullen komen? Het moet blijken…Eén kwestie kan ze alvast wel mee sturen: de leegstand en de torenhoge huurprijzen voor handelspanden. Momenteel staan er meer dan 20 panden leeg in de Bondgenotenlaan en dat is bijzonder zorgwekkend. De leegstandtaks moet bijgevolg stevig naar omhoog want anders gaan de eigenaars van de leegstaande panden er niet wakker van liggen. Huidig schepen van Handel Erik Vanderheiden laat optekenen dat de ‘modaliteiten’ van de leegstandtaks worden bekeken momenteel. Het is een begin maar laat het vooral niet het einde zijn van ondersteunende maatregelen voor de Leuvense middenstand. Een stad zonder handel is immers zoals een museum zonder kunst. Het enige wat je ziet zijn muren en in Leuven zijn dat helaas bijzonder dure muren…

Over de auteur

Bart Mertens

Bart Mertens