ohl leuven Column: En toen werd de god El Toro van de berg Olympus gegooid

Sportjournalist Hans Vandeweghe heeft in De Standaard een column geschreven over Bjorn ‘El Toro’ Ruytinx, de spits van OHL die zwaar onder vuur ligt sinds zijn zware fout op Carcela (Standard). In woorden doet Hans Vandeweghe in zijn column wat hij Ruytinx verwijt op het veld: de neanderthaler uithangen.

Zo meent Hans Vandeweghe in zijn schrijfsel dat El Toro af en toe zo ver op het veld van de tegenstander komt waar hij dan onvrijwillig tegen de bal loopt die vervolgens pardoes in het doel van de tegenstander belandt. Nu kunnen we Hans Vandeweghe niet verwijten dat hij terecht heeft opgemerkt dat Ruytinx niet bepaald de meest fijnbesnaarde en technisch begaafde speler van de Jupiler League is… Maar om dan te stellen dat Ruytinx een neanderthaler is die verkeerdelijk een vergunning heeft gekregen om te voetballen is toch een brug te ver.

Waarheid

En daar eindigt de zwanenzang van Vandeweghe niet, want ook OHL kreeg rake klappen van de schrijvende hakbijl. De club besloot immers om Ruytinx niet te straffen en het oordeel van de bevoegde voetbalrechters af te wachten, nu dinsdag. OHL staat immers achter de versie van Ruytinx. “Het was een zware fout maar ik heb nooit de intentie gehad om Carcela te kwetsen”, liet El Toro optekenen in het oog van de storm. Volgens Vandeweghe heeft Ruytinx wel doelbewust een moordaanslag gepleegd op de enkel van Mehdi Carcela.

De enige die de echte waarheid kent, is Bjorn Ruytinx zelf. Hij moet zichzelf in de spiegel kunnen aankijken als deze hetze eindelijk achter de rug zal zijn. Wat die mediastorm betreft moeten we trouwens toch even opmerken dat er moorden zijn gepleegd waar minder inkt over is gevloeid. Dat gezegd zijnde kreeg El Toro een schorsing van vier speeldagen, met name dezelfde straf als Carcela. OHL en Ruytinx gaan wel in beroep. Dat wordt vandaag behandeld.

Donkerrood

Emotioneel gezien is een even zware straf zeker aanvaardbaar maar juridisch wordt er toch met vuur gespeeld. Ruytinx kreeg immers een gele kaart en werd dus al bestraft door de scheidsrechter. Iemand oproepen voor een eventuele straf op basis van een grijns is een erg dunne juridische lijn, want waar eindigt dat? Niet geheel onterecht zei sportjournalist Peter Vandenbempt daarover dat vrijspraak voor Ruytinx het enige juiste juridische verdict zou zijn, al geeft hij ruiterlijk toe dat Ruytinx een zware straf verdient voor de zware en vuile tackle op Carcela.

Terug naar de hakbijl van Hans Vandeweghe want hij hield zijn conclusie zoals dat een goed columnist betaamt voor de laatste alinea. Voor scheidsrechter Pots ziet Vandeweghe eveneens een schorsing weggelegd en voor zijn collega’s hoopt het voetbalgeweten van dienst dat de Kerstman brillen brengt zodat ze de brutale overtredingen van El Toro in de toekomst wel kunnen bestraffen met een terechte rode kaart. Akkoord, Pots had inderdaad meteen rood moeten trekken. Donkerrood zelfs. Maar wat daarna volgt in het schrijfsel van de beroemde sportjournalist Hans Vandeweghe tart alle verbeelding.

Supporters

“Het zal er niet van komen maar we kunnen het enkel wensen: Ruytinx die dit seizoen niet meer in actie mag komen en OHL dat alsnog zakt.” Het is zo’n beetje zoals je buurman een ongeluk toewensen omdat zijn zoon in de fout is gegaan. Nochtans toonde OHL zich sinds de terugkeer naar eerste klasse als een sociale club met een trouw supporterslegioen. Geen enkele supporter of voetballiefhebber keurt goed wat Ruytinx deed tegen Standard, maar het OHL-legioen blijft hun held trouw steunen. Daar kan Hans Vandeweghe niets aan veranderen, zelfs al gooide hij de zogenaamde voetbalgod El Toro duizend keer van de berg Olympus…

Eigenlijk doen de supporters wat Mehdi Carcela heeft gedaan: vergeven. Want dat is wat echte mensen doen: fouten maken, eruit leren en hopen op vergeving. Bjorn Ruytinx is geen god, El Toro is een mens, net zoals sportjournalist Hans Vandeweghe. Bij deze vergeven we hem dan ook graag voor zijn ‘woordentackle’ waarin hij OHL naar tweede klasse wenste en Ruytinx omschreef als een neanderthaler. Misschien nog een tip: een dag is pas goed als je vier woorden minstens één keer kon gebruiken: bedankt, alstublieft, sorry en welkom. Tot binnenkort op Den Dreef voor een voetbalfeestje, beste Hans? En ja, bij voorkeur zonder gele –laat staan rode- kaarten.

Bart Mertens

Over de auteur

Leuven Actueel

Leuven Actueel