N-VA: “Lussenplan voor bewonersparkeren is absurd”

Kirsten Bosmans
2 jaar geleden
375 Views
door Kirsten Bosmans

N-VA Leuven is blij dat het Leuvens stadsbestuur ingaat op haar voorstel om parkeerkaarten in te voeren voor zorgverstrekkers. Wel dient de N-VA fractie vandaag twee amendementen in: om de parkeerduur te verlengen en om de parkeerkaart voor zorgverstrekkers uit te breiden naar de ganse stad en niet enkel de autoluwe zone.

Gemeenteraadslid Zeger Debyser, zelf arts van opleiding, pleitte vanaf de start van deze legislatuur voor zorgparkeren. Uren gaan immers verloren voor thuisverpleegsters, huisartsen en kinesisten door vruchteloos te zoeken naar een parkeerplaats. Om maar van de boetes te zwijgen.

Zeger Debyser: “De stadsmonitor gaf reeds aan dat vooral oudere Leuvenaars zich zorgen maken over bereikbaarheid van de zorg. Mede op onze vraag wordt nu een eerste stap gezet met de invoering van parkeerkaarten voor zorgverstrekkers. Maar ook buiten de autoluwe zone wonen zieke en zorgbehoevende mensen. Daarom vragen we een uitbreiding van de parkeerkaarten over de ganse stad.”

Zeger Debyser: “Blijkbaar werd de sector nog niet bevraagd over de modaliteiten van de parkeerkaarten. Vooral voor de thuisverpleging, waar meerdere patiënten vanuit 1 parkeerplaats worden bediend, lijkt 1 uur parkeertijd weinig realistisch. In een tweede amendement vragen we om, in overleg met de sector, de parkeertijd aan te passen.”

Maar er is nog een tweede aspect in het dossier van de bewonerskaarten dat N-VA Leuven de wenkbrauwen doet fronsen. N-VA Leuven staat heel kritisch tegenover het circulatieplan.  22 amendementen van N-VA leuven werden hooghartig weggestemd door de meerderheid op de laatste gemeenteraad.

Lorin Parys: “Het lussenplan is een absurde oefening hokjesdenken: elke Leuvenaar wordt in een gekleurd vakje gestoken en het resultaat is meer in plaats van minder kilometers autoverkeer. Zo legde dit weekend een Leuvense handelaar me met de handen in het haar zijn persoonlijke situatie uit. Hij woont in één gekleurde zone, heeft een opslagplaats in een andere en om zijn twee winkels in de stad te bevoorraden die elk in andere zones liggen, moet hij vanaf nu rekening houden met verschillende laad- en lostijden. Die man had nog maar weinig zin om in Leuven te groeien.”

De absurditeiten van dit dogmatische plan worden nog duidelijker  op de volgende gemeenteraad waar een nieuwe indeling van de blauwe zone voor het stadscentrum voorligt.  De blauwe zones van de stad zijn ingedeeld in verschillende bewonerszones waar bewoners met hun bewonerskaart kunnen parkeren. In Leuven zijn die kaarten peperduur: 60 euro voor de eerste wagen en 300 euro voor de tweede wagen waarmee we in Vlaanderen de trieste recordhouder zijn. Voor N-VA Leuven mag de eerste bewonerskaart trouwens gratis zijn. Jammer, maar zelfs met een dure kaart lukt het niet steeds een parkeerplaats in de eigen bewonerszone te vinden. De stad wil de bewonerzones nu koppelen aan de bewonerszones van het circulatieplan. Iedere bewoner kan dan parkeren in zijn of in de twee naburige zones. Door echter alle autoverkeer tussen die bewonerszones onmogelijk te maken, zal men hiervoor in de toekomst lussen moeten rijden langs de ring.

Zeger Debyser: “Een bewoner die zijn wagen dus wil parkeren rijdt eerst naar zijn eigen bewonerszone; vindt hij geen plaats, dan kan hij naar de naburige zone rechts gelegen maar daarvoor moet hij een omweg maken langs de ring. Vindt hij daar nog geen plaats kan hij naar de zone links van de oorspronkelijke, maar dat vergt dan weer een nieuw lusje langs de ring. U begrijpt: de indeling in bewonerszones veroorzaakt nodeloos zoekverkeer voor bewoners. Of hoe het lussenplan eerder leidt tot een verkeersknoop.”

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans