LEUVEN: PORTRETRadio 1-presentatrice Annelies Moons

Ze werd geboren in Keerbergen, maar kwam naar Leuven om communicatiewetenschappen te studeren aan de KUL. Tijdens haar studies geraakte ze in de ban van de stad, niet alleen omdat het er zo fijn wonen is, maar ook omdat ze er radio leerde maken. “Ook al presenteer ik nu elke werkdag mijn eigen programma op Radio 1, ik ga nog altijd een handje toesteken bij Radio Scorpio zodra ik kan”, bekent ze.

Tekst: Ana Andries/Foto: Joël Hoylaerts

Haar huis ligt goed verscholen in een steegje achter de Tiensestraat, waar het voelt alsof je ergens in een idyllische enclave mijlenver van alle drukte bent terechtgekomen. Buiten schijnt de zon op de kasseien en het laatste zomergroen, binnen spinnen de katten en dringen de soulstemmen op de radio loodrecht je ziel binnen. Dat laatste is geen toeval, want Annelies Moons koestert niet alleen een grote liefde voor muziek, maar ook voor de ether in het algemeen.

“Tijdens mijn studies ben ik als vrijwilliger op Radio Scorpio begonnen”, vertelt ze. “Ik debuteerde op de redactie van de nieuwsdienst en daar heb ik ontdekt wat ik wilde doen om de kost te verdienen: radio maken. Binnen de kortste keren deed ik de eind- en vervolgens hoofdredactie van het nieuws. Ik had na een tijdje mijn eigen programma’s: ‘Dafalgan’, bijvoorbeeld, en ‘Bookers’, waarin ik de link legde tussen muziek en boeken. Ik nodigde jonge kunstenaars uit om iets te komen creëren rond de besproken werken. In die periode heb ik enorm veel interessante mensen leren kennen.”

Dankbaar is ze, voor die tijd en leerschool bij Scorpio. “Alles kon daar, je mocht ook fouten maken. Ik heb er geleerd om me op mijn gemak te voelen achter een microfoon. En het was een zeer hechte ploeg die me ook vandaag nog altijd steunt. Die verbondenheid is gebleven en ik spring er nog steeds in als dat nodig is.”

Verhalen

Na een passage bij Studio Brussel als presentatrice van The Wild Bunch ging ze in het kader van haar aanvullende studie aan het Rits stage lopen bij Radio 1. Daar presenteert ze sinds kort elke werkdag van 13 tot 16 uur Monschau, een muzikaal namiddagprogramma. “We brengen geen echte harde actualiteit”, zegt ze, “maar tussen de muziek door vertellen we wel verhalen. Die kunnen verband houden met de gedraaide nummers, mijn ervaring of die van de luisteraars. Zo geeft er elke dag iemand uitleg bij drie nummers die een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn of haar leven.” Het programma richt zich tot een zeer gediversifieerd publiek. “Wellicht zijn mijn luisteraars iets ouder dan ikzelf, hoewel ik daar nog niet zo zeker van ben. Hun profiel is zeer uiteenlopend, maar een dingen hebben ze volgens mij gemeen: ze houden allemaal van muziek.” 

Een passie die ze deelt, met een groot zwak voor soul. “In die muziek zit veel warmte en gevoel, ze kan je nooit koud laten. Daar houd ik wel van.” Daarnaast koestert ze ook een sterke voorliefde voor jazz, Frans chanson en kleinkunst. “Ik ben daarmee opgegroeid. We hadden thuis veel van die platen.” Tijdens het jaar dat ze in de Verenigde Staten ging studeren, leerde ze ook country waarderen. “Ik zat in Oklahoma en daar is dat genre echt razend populair. In de States wordt overigens enorm goede radio gemaakt, maar je moet hem weten te vinden. Eén van mijn favoriete radioprogramma’s is ‘This American Life’. Dat volg ik haast religieus, ik download het via iTunes. Muziek zit er niet in, wel verhalen die je doen nadenken over je eigen leven.”

Die honger naar verhalen uit zich ook in Annelies’ leeslust. “Ja, ik lees veel. Vaak in het Engels. Onder andere omdat ik als ik in het Nederlands lees zinnen wil kunnen onthouden; in een andere taal, heb ik daar minder last van.” Haar favoriete auteurs heten Haruki Murakami en Isabel Allende, maar ook de grote Amerikaanse klassiekers kan ze wel smaken.

Vijf postkaarten per maand

Net zoals alle radiomakers heeft ze wel eens nachtmerries: “Dan droom ik dat ik in de studio zit en dat mijn handen vastgebonden zijn, dus dat ik geen enkele knop meer kan omdraaien. Of dat ik geen stem meer heb. Maar al bij al valt het goed mee, met die plankenkoorts. Als luisteraar vind het trouwens grappig om iets te horen misgaan op de radio: dan krijg je het gevoel dat je ergens deel van uitmaakt. Als ik zelf moet presenteren en ik ben eenmaal bezig, kabbelt het meestal gewoon rustig voort. Ik ben wel zenuwachtig als ik voor de eerste keer aan een nieuw programma moet beginnen of iemand interviewen naar wie ik opkijk. Natuurlijk is het een vermoeiend vak, omdat je heel geconcentreerd moet blijven. Maar stiltes kunnen mooi zijn, je moet alleen goed weten hoe je ze inzet en waar je ze toelaat.”

Om stoom af te blazen ontdekte ze de weldadige invloed van yoga. “Ik heb moeten leren loslaten en de knop omdraaien. Daarom ben ik bewust met yoga begonnen. Dat doet me enorm veel deugd. Zo veel zelfs dat ik nu elke dag ’s morgens en ’s avonds tijd maak om een paar oefeningen te doen.” Ze gaat ook zwemmen en pikt concerten mee waar ze kan.” Dan neem ik graag iemand mee, het is een hele fijne manier om iemand blij te maken.” En verder geniet ze van de rust in haar huis. “Ik probeer bewust een avond per week alleen thuis te zijn, maar ik ontvang hier ook graag vrienden. Voor de rest schep ik er plezier in om door Leuven te wandelen. Ik heb zo mijn plekjes. Natuurlijk ben ik een geregelde bezoeker van de Sax en de Bilbo, maar ik ga ook op zoek naar mooie postkaarten. Elke maand probeer ik er vijf te sturen. Dat is volgens mij een verloren gegane kunst en mensen worden zo ongelooflijk blij als er eens iets anders dan rekeningen in de bus valt… Verder kun je me geregeld terugvinden in de universiteitsbibliotheek om te lezen. Daarvoor ga ik soms ook naar het kasteel van Horst. Als kind fantaseerde ik dat ik daar zou gaan wonen”, lacht ze. De tijd van zulke meisjesdromen is voorbij en prinses is ze niet geworden. Wel zit ze op de plek waar ze altijd wilde zitten en maakte ze de ambitie waarvan ze droomde. “Ooit wil ik nog wel eens een tekenfilm inspreken, want ik heb altijd veel van toneel gehouden. Maar nu wil ik eerst ten volle van mijn job genieten, want ik doe ze echt met hart en ziel.” 

Over de auteur

Leuven Actueel

Leuven Actueel