LEUVEN: ColumnDolly en Wollie, een epos over macht en misbruik

Kreeg Reynaert daar een aangetekende brief van Nobelstad? Dat kreeg hij. “Eindelijk, het ereburgerschap komt in zicht”, grijnsde Reynaert met enige zelfspot. Na een eerste lezing ontdekte Reynaert echter al snel dat hij vanaf nu deel uitmaakte van het uitgebreide legertje dieren dat zich een GAS-PV op de hals had gehaald in Nobelstad. Zijn misdaad? Het op de openbare weg werpen van klein afval -een sigaret- dat thuis hoort in de vuilnisbak. Juist ja, schuldig. “Al blijft het maar de vraag of het verstandig is om een peuk, zelfs gedoofd, in een vuilnisbak te gooien”, mijmerde Reynaert.

Reynaert herinnerde het zich alsof het gisteren was. Die dag was hij op de dierenbus gestapt alwaar hij een heldendaad verrichtte door een jonge rat en een ervaren beer van elkaar te scheiden tijdens een ruzie. De rat, gewapend met een nepwapen, spuwde daarbij tot tweemaal toe in het gezicht van Reynaert. Nog nagenietend van zijn heldendaad stak Reynaert een welverdiend sigaretje op na het verlaten van de bus. Dat was echter buiten Dolly gerekend, het schaap dat samen met haar trouwe kompaan Wollie was opgetrommeld om de reeds herstelde vrede te herstellen.

Dolly toonde zich geen fan van sigaretten, al was er in Nobelstad geen enkele wet die Reynaert verbood om zijn sigaretje aldaar in openlucht te roken. Dolly bleek echter een wolvin in een schapenvacht. “Op de grond gooien. Tijdens mijn interventies wordt er niet gerookt”, klonk het streng, en vooral herhaaldelijk, zelfs met een fouille tot gevolg. Reynaert bleef zijn humoristische zelve. “Kan ik niet doen, lieve schat, want wie sigaretten op de grond gooit die maakt zich schuldig aan sluikstorten. En sluikstorters krijgen een GAS-PV in Nobelstad, terecht overigens”, sprak Reynaert vol vertrouwen. Daar had Dolly niet van terug. “Op de grond gooien of we sluiten je op in het dierenhol!”, drong Dolly aan met strenge stem. Domweg plooide Reynaert voor haar wil. En zo bezegelde Reynaert zijn lot: een GAS-PV van 60 euro wegens…sluikstorten. “Lijkt wel erg op het vernielen van een licht om de bestuurder vervolgens te beboeten omdat zijn licht niet werkt”, merkte Reynaert spitsvondig op.

Dat gezegd zijnde zat er voor Reynaert niets anders op dan bij vriend en vijand met zijn hoed te gaan leuren om 60 euro te verzamelen voor de tollenaar. “Tegen macht en het misbruik ervan. Om u te dienen”, sprak Reynaert zijn verweer (te laat) uit. En meteen stuurde hij het hof van koning Nobel een mooie foto van een asbaktegel toe, een vernuftige oplossing uit het verre Overpelt om de straten peukenvrij te houden. Het lot van de jonge rat met het nepwapen? Daar werd nog maar weinig over vernomen in Nobelstad, op het feit na dat Dolly zich vele maanden later tijdens ‘het afsluiten van het dossier’ liet ontvallen dat een ‘klassering zonder gevolg’ zeer waarschijnlijk was…”Ach ja”, dacht Reynaert bij zichzelf, “als Nobelstad propere straten krijgt dankzij asbaktegels en niet ‘dankzij’ patrouilles die de nobele doch mondige inwoners van Nobelstad verplichten tot een GAS-overtreding dan is dit de beste 60 euro ooit besteed. Of niet, liefste Dolly en beste Wollie?”

Bart Mertens

Over de auteur

Leuven Actueel

Leuven Actueel