LEUVEN: ALS DE VOS DE PASSIE PREEKTOrwell krijgt zijn gelijk

Mijn moedwillige keuze om een winter lang naar warmere oorden te verkassen, heeft naast aangename gevolgen ook wel enkele nadelen. Zo is het hier wel altijd heel hard zoeken naar een kapstok waar ik deze tweewekelijkse column aan kan ophangen. Nu heb ik mezelf weliswaar verbannen uit het Leuvense roddelcircuit waardoor potentieel geschikte onderwerpen eerder zeldzaam worden. Neem daarbij de gebrekkige internetverbindingen die een regelmatige consultatie van de sociale media uit het thuisland belemmeren. Digitale kranten lezen, vind ik maar niets en het enige Vlaamse dagblad dat hier in gedrukte vorm verkrijgbaar is wil je als weldenkend mens niet eens openslaan. Zodoende zit ik soms, slechts enkele uren voor de deadline, nog op een blanco scherm te staren met de prangende vraag: waarover zal ik het nu weer hebben? In de voorafgaande nachten is het dan wel uren zoeken naar de slaap en/of dat badend in het zweet Erato en Kalliope aanroepen om mij toch enige inspiratie te bezorgen. De enige muze die af en toe wilt luisteren is Melpomene.

Als de weersomstandigheden iets minder gunstig zijn, of als de gesprekken tijdens de aperitiefsessies niet zo erg willen vlotten, gebeurt het wel eens dat de tv aan gaat en ik een stukje van het journaal volg. Liefst niet te vaak en zeker niet te lang. Wat heb je er immers aan om 2.000 km verderop geconfronteerd te worden met de opeenstapeling stupiditeiten in eigen land? Heeft het zin om je kas daarin zitten op te vreten? Dat is immers niet goed voor m’n tikker en volgens de laatste gezondheidsbulletins moet ik daar een beetje zuinig mee omspringen.

Zo sloeg mijn hartritme de voorbij dagen weer heel hoog in het rood bij het nieuws uit Verviers waar twee van terrorisme verdachten genadeloos een kopje kleiner werden gemaakt. Ze zouden een aanslag beraamd hebben. Waar, wanneer en wie of wat het doelwit zou zijn, is nog altijd staatsgeheim en wordt oorverdovend stil gehouden. Hallo? Terwijl dit politieoptreden massaal op een staande ovatie mocht rekenen, sla ik me tegen het stomme hoofd. Heb ik, ignorante flapdrol, toch wel zeker heel mijn bewuste leven een verkeerde definitie gehanteerd bij het begrip ‘rechtsstaat’. Welke slechte genius heeft mij ooit wijsgemaakt dat je in dit land onschuldig bent tot het tegendeel bewezen werd? Sorry, foutje van mijn kant.

Geen twee dagen later wordt dan het leger ingezet om bepaalde bewakingsopdrachten uit te voeren. Wie heeft die beslissing genomen? Koning Filip als opperbevelhebber van de strijdkrachten? Het door ons allen verkozen parlement? Niet dus. Sorry, alweer een foutje van mijn kant. Ook het begrip ‘democratie’ heb ik al altijd verkeerd gedefinieerd.

Dan krijg je een voormalige bierlobbyist te zien – iemand die cultuur niet belangrijk vindt, zelfs als hij er ministeriële bevoegdheid over heeft – die een schooldirecteur schoffeert omdat die vreest dat de militaire aanwezigheid in de straten van Brussel wel eens traumatische gevolgen kan hebben voor zijn schoolkinderen. Oeps, weer een foutje van mijnentwege, nu over de invulling van het begrip ‘minister met verstand’.

Daarna verneem je dat we links en rechts maar beter een beetje van onze burgerrechten en –vrijheden kunnen inleveren zodat de strijd tegen terrorisme zo effectief en efficiënt mogelijk kan voortgezet worden. Big Brother heeft ons allen in zijn wurggreep en wij slikken dat allemaal zonder één kritische kik, geven hem nog klakkeloos gelijk ook. Met miljoenen lopen we door de straten van onze hoofdsteden, met een vlijmscherp geslepen potlood omhoog gestoken, achter de handlangers en apostelen van diezelfde Big Brother aan. Zonder enig schaamtegevoel. Wolinski & C° draaien zich om in het graf.

En dat alleen omdat we alweer dringend een nieuw vijandbeeld nodig hebben, iets waarbij we het plat in de broek kunnen doen van angst. Een tot de tanden bewapende politieagent die zijn collega’s bewaakt tijdens de vaststellingen van een ordinair verkeersongeval. Dat soort dingen krijgen we dus.

Wie heeft daar belang bij? Juist ja.

Guy Missotten

Over de auteur

Leuven Actueel

Leuven Actueel