De Wolf van de Walstraat Opinie door Kristof Debecker

Bart Mertens
3 maanden geleden
192 Views
door Bart Mertens

In zijn column ‘De Wolf van de Walstraat’ laat journalist Kristof Debecker zijn licht/duisternis schijnen over de wereld. Net zoals de militaire troepen zich destijds bewogen via de walstraten aan de binnenkant van stadsmuren en omwallingen sluipt de wolf in Kristof Debecker met zijn pen door onze maatschappij. Soms messcherp en onverbiddelijk maar altijd met overtuiging.

“Als een man met een missie. Zo voelde ik me toen ik twintig jaar geleden met een studentenkaart van de Katholieke Universiteit Leuven in de achterzak richting Oude Markt stapte. Neen, ik was niet uit op een diploma. Dat leek me toen al enkel een graad in conformiteit. De goesting om professoren na te praten was na mijn carrière op het college echt compleet weg. Na die zeven magere jaren op internaat wilde ik vooral zelf uitzoeken hoe de wereld precies in elkaar zat.”

“Mijn ontdekkingstocht doorheen de wondere wereld tussen extreemlinks en extreemrechts zou me trouwens zonder twijfel sowieso een doctoraat opleveren. Elke horecazaak (fakbars incluis), elke vereniging en elke opinie wilde ik ontdekken. Daar lagen de antwoorden op al die vragen die professoren in cursussen enkel konden omschrijven. Met een open vizier engageerde ik me in het traditionele studentenleven, maar zocht ik evenzeer contact met jongeren van de Marxistisch-Leninistische Beweging (MLB) of stapte mee in een betoging van LOKO (Leuvense Overkoepelende Kring Organisatie). Ik schoof aan bij de NSV! (Nationalistische Studenten Vereniging) terwijl er buiten aan de deur een paar duizend woedende tegenbetogers stonden. Op donderdag een activiteit van de anarchistische krakersgemeenschap meepikken en een dag later met voetbalhooligans en skinheads naar een oi!-feestje. Het was een zalige tijd waarin duidelijk werd hoe rijk en divers ons kleine landje wel is.”

“Als ik nuchter terugkijk op die periode heb ik – omgerekend naar de huidige maatstaven – toen als mens ongeveer 1.360 studiepunten verzameld. De bijhorende diploma’s heb ik jammer genoeg nooit ontvangen. Op mijn doctoraatsverdediging zou overigens maar weinig volk komen applaudisseren, want mijn bevindingen hadden zonder twijfel het label ‘Expliciet Politiek Incorrect’ meegekregen. Want in alle eerlijkheid moet ik stellen dat ik bijna systematisch het meeste diepgang, warmte, oprechtheid en openheid ontdekte bij de jonge mensen die zich ophielden in middens die het etiket (extreem-)rechts droegen. Ik ontdekte er fierheid en bezorgdheid over de eigen geschiedenis, normen en waarden. Aan de andere kant van het speelveld – bij de ‘verdraagzamen’ – zag ik een wereld waar goede bedoelingen, holle slogans en naïeve wereldbeelden vaak werden aangevuld met frustratie en haat tegen anderen (studenten met linten, establishment, politie, (extreem-)rechts, de economie,…). Mensen met echte diploma’s op zak proberen me nu al jaren duidelijk te maken dat mijn perceptie niet klopt en dat in cursussen en in de traditionele media net het tegenovergestelde staat. ‘Pas bovendien maar op met dat soort verzuurde bedenkingen die getuigen van (extreem-)rechtse sympathieën’, klinkt het. Mijn doctoraat zal er dus allicht nooit komen. Een goede zaak. Een eigen missie hebben is veel belangrijker.”

Kristof Debecker

Over de auteur

Bart Mertens

Bart Mertens