De machteloosheid van de mini-ster en de ministers

Kirsten Bosmans
1 week geleden
door Kirsten Bosmans

Week na week – we zijn de tel stilaan kwijt – komen jongeren op straat voor een ambitieus klimaatbeleid. Zelfs de 17-jarige mini-ster Anuna De Wever kwam mee protesteren in de mars van KlimaLeuven. Het resultaat? Op politici die bijna vechtend over de straat rollen en een nieuwe mini-ster na helaas niet veel.

Hoe zou het nog zijn met Kyra Gantois dacht ik tijdens de mars van KlimaLeuven in Leuven. Mijn oog speurde de jongeren af op zoek naar Gantois die steeds aan de zijde van Anuna De Wever verschijnt maar steeds naast de mediaprijzen grijpt. “Het moet koud zijn in de schaduw van de nieuwe mini-ster van Vlaanderen”, flitste het door mijn hoofd. Dus bij deze: Kyra Gantois, we zijn je nog niet vergeten. Of de geschiedenisboeken Gantois niet zullen vergeten, is dan weer een andere zaak. Het blijft ook maar de vraag hoe Anuna De Wever later herinnerd zal worden. Als een strijdlustige jongedame die haar generatie meenam om de oudere generaties en de politici een geweten te schoppen of als een jonge activiste die haar generatie maandenlang aanzette tot spijbelen met een eerder beperkt resultaat? Voorlopig blijft het bij dat laatste, ondanks het welgemeende engagement van de jeugd. Dat is niet de schuld van mini-ster Anuna De Wever maar wel van de politici die erin slagen om tussen de ‘bedrijven’ op donderdag door zichzelf in de kijker te zetten, soms op een redelijk belachelijke manier. Minister Joke Schauvliege (CD&V) spant wat dat betreft de kroon. Eerst liet ze optekenen dat ze tevreden is dat de protesterende jeugd haar beleid ondersteunt om daarna te stellen dat het protest een georkestreerde boel is, nota bene volgens de staatsveiligheid. Is dat zo? Geen idee maar in dit totaal gepolariseerde apenland kan alles. Nog geen dag later trok Schauvliege haar woorden in… Werkelijk een klucht in meerdere bedrijven.

Ook andere politici laten zich geregeld opmerken. Almaci (Groen) en B. De Wever (N-VA) bijvoorbeeld die de degens kruisten in een nieuw kluchtje over de zin en/of onzin van kernenergie. Lorin Parys (N-VA) en David Dessers (Groen) deden dat kluchtje nog eens over in Leuven naar aanleiding van een vliegreis naar Barcelona van vier medewerkers van de stad Leuven in het kader van de Green Leaf Award. Je zou er buikpijn van het lachen van krijgen maar in werkelijkheid speelt de politiek op elk niveau een droevig schouwspel. Geen enkele politicus – van links tot rechts en van boven naar onder – laat het na om een graantje mee te pikken. Veel beloftes maar geen nieuwe maatregelen… Wellicht zal dat de jongeren er niet van weerhouden om donderdag na donderdag de schoolbanken te laten voor wat ze zijn, doorgaans met steun van een legertje leerkrachten. Misschien moeten ze nog een beetje versterking vragen aan de werknemers en de ambtenaren. Dan is de vierdagenweek meteen een feit voor iedereen. We zijn er niet zo zeker van dat pakweg Leuvens burgemeester Mohamed Ridouani (sp.a) applaus gaat geven als het stadskantoor elke donderdag leegloopt maar het is tenslotte voor de goede zaak, nietwaar? Of misschien had die ene politicus uit Leuven destijds wel gelijk. “Elke politicus weet wat je moet doen om het klimaatprobleem aan te pakken. Er is alleen geen enkele politicus die weet hoe hij nadien nog verkozen moet geraken.” De nagel op de kop, beste Bruno.

Bart Mertens

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans