De democratie ver voorbij: politiek vandalisme (en erger)

Kirsten Bosmans
5 maanden geleden
door Kirsten Bosmans

De politieke race naar de verkiezingen van 26 mei is begonnen. Of de Vlaams-Brabantse kandidaten hun zitje veilig zullen stellen, is voorlopig een vraagteken. Eén zaak is wel zeker: de kandidaten zullen hun ideeën met passie verdedigen. Laat ons hopen dat hun achterban dat even vurig doet en als het even kan zonder zinloze vandalenstreken.

Nu de lente ons heeft vervoegd, begint het bij veel politici te dagen dat 26 mei erg dichtbij komt. Die dag staan de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen op de agenda. Dat de verkiezingskoorts stilaan stijgt, werd pijnlijk duidelijk in Leuven. N-VA opende in de Bondgenotenlaan in Leuven een hoofdkwartier en werd nog voor de opening slachtoffer van een vandalenstreek. Meer concreet: de grote raamsticker met de beeltenis van Theo Francken werd van het raam gerukt. “Arme Theo hield het nog geen 24 uur vol in Leuven”, klonk het smalend bij militanten van partijen aan de andere kant van het politieke spectrum. Nu kan je je als tegenstander van Francken wel vrolijk maken maar de waarheid is dat politiek vandalisme enkel bijdraagt aan de vergevorderde polarisering. Die lijkt onomkeerbaar op de vervloekte sociale media maar mag absoluut geen plaats krijgen in onze straten. Tegenstanders voeren aan dat N-VA provoceert door kopstukken zo prominent te promoten in één van de drukste straten van Leuven. Of met andere woorden: eigen schuld dikke bult. Foute redenering. Ten eerste heeft elke partij het recht om eender waar een hoofdkwartier te openen en de afdeling marketing van N-VA heeft een slimme keuze gemaakt. Er passeren duizenden mensen per dag door de Bondgenotenlaan, om nog niet te spreken over de 1300 bussen. Ten tweede is N-VA niet de enige partij die de kopstukken prominent in beeld brengt op de Bondgenotenlaan. Groen heeft daar bijvoorbeeld al veel langer een partijkantoor en ook daar lachen de kopstukken de voorbijgangers toe. Conclusie: je kan een uitleg zoeken ‘tot in den treure’ om politiek vandalisme goed te praten maar de realiteit is dat democratie een teer bezit is.  Het is overigens niet de eerste keer dat N-VA wordt geviseerd. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 werd een pancarte van Katrien Houtmeyers zelfs onthoofd. Campagnecaravan Molly werd dan weer bij nacht en ontij in brand gestoken. Onaanvaardbaar. Laat ons hopen dat de vernielde sticker van Theo Francken andere tegenstanders niet op ideeën brengt en dat de militanten van N-VA het verstand hebben om geen revanche te nemen. Gandhi had overschot van gelijk: “Met een oog voor een oog krijg je enkel een blinde wereld”. Of als u het dichter bij huis wil zoeken… De Nederlandse premier Rutte reageerde terecht boos toen een manifestante “Als je Thierry (Baudet, nvdr) dood wilt schieten, zeg dan paf” scandeerde. Wetende wat er gebeurd is met Pim Fortuyn in 2002 is dat niet één maar meerdere bruggen te ver. “Wij wonen in een land waar we het passioneel met elkaar oneens mogen zijn. Maar ik behoor uw recht om het oneens met mij te zijn met dezelfde passie te verdedigen.” Hollandse wijsheid, waarvoor oprechte dank.

Bart Mertens

 

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans