Leuven, stad van gouden bakstenen

Bart Mertens
2 jaar geleden
1,483 Views
door Bart Mertens

In Leuven kost een woning gemiddeld bijna 16 jaarinkomens. Daarmee is Leuven met voorsprong de duurste centrumstad van het land. “Uiteraard bloedt mijn hart, als ik er al één heb. Maar we hebben 3.000 sociale woningen in de stad”, aldus burgemeester Tobback in zijn gekende stijl. Mooi zo, maar daar heeft Jan Modaal doorgaans nul komma nul aan wegens te rijk voor een sociale woning.

Niemand minder dan burgemeester Louis Tobback (sp.a) gaf laatst aan ROB-tv een reactie op het betreurenswaardige feit dat Leuven de duurste centrumstad is van het land om een woning te kopen. Gemiddeld kostte een ‘gewoon huis’ in Leuven in 2013 welgeteld 312.000 euro. Je zou dan denken dat ze gouden bakstenen hebben verwerkt in dat huis maar niets is minder waar. De harde waarheid is dat de prijzen van de woningen in Leuven driemaal sneller stijgen dan de inkomens. De droom van een eigen woning in Leuven is voor Jan Modaal steeds verder weg.

Dat gezegd zijnde terug naar de burgemeester want die diende de collega’s van ROB-tv van antwoord op het gouden bakstenen-syndroom in Leuven. “Uiteraard bloedt mijn hart, als ik er al één zou hebben”, aldus burgemeester Tobback (sp.a). “Maar om tegemoet te komen aan de problematiek heeft het stadsbestuur veel geld geïnvesteerd en laten investeren door Vlaanderen in sociale woningen. We hebben ons bestand van sociale woningen gerenoveerd en ik denk dat we daar fier op mogen zijn.”

Wel beste burgemeester, je mag inderdaad fier zijn op het kwalitatieve bestand van zo’n 3.000 sociale woningen. Waar je minder fier op mag zijn, is dat je met geen woord rept over de middengroep die het grootste slachtoffer is van het gouden bakstenen-syndroom. Zij verdienen teveel om in aanmerking te komen voor een sociale woning en te weinig om een huis of appartement te kopen op de reguliere markt. Voor hen zit er niets anders op dan met veel spijt in het hart uit te wijken, naar Tienen bijvoorbeeld, of nog verder.

Nu mogen we burgemeester Tobback en de Leuvense meerderheidspartijen CD&V en sp.a ook niet overladen met alle zonder van Israël. Ten eerste is Leuven inderdaad het slachtoffer van haar eigen succes en ten tweede heb je als stadsbestuur slechts een beperkte invloed op de reguliere woningmarkt. Komen aandraven met initiatieven zoals een beperkt aantal ‘betaalbare stadswoningen’ –met een prijskaartje van 281.875,50 euro in De Twist- is echter niet meer dan een politiek schaamlapje dat de bloedende harten van de ‘stadsverlaters’ niet zal kunnen stelpen.

Conclusie: de huidige meerderheid en in het verlengde daarvan de hogere overheden hebben gefaald inzake betaalbaar wonen. Ze is er onvoldoende in geslaagd om een politiek antwoord te bieden op een op hol geslagen woningmarkt. Erger nog, ze heeft een deel van de eigen achterban in de steek gelaten omdat ze er niet in slaagde om de projectontwikkelaars haar wil op te leggen. Baas in eigen stad? Dat is de vraag van één miljoen, euro uiteraard. Voor dat schamele bedrag heb je overigens al een topappartement aan de Vaartkom, ook wel gekend als Klein Monaco. Of om het in cijfers uit te drukken: als u maandelijks 1.500 euro netto verdient en dat bedrag volledig besteedt aan je topappartement dan ben je 55,5 jaarinkomens of welgeteld 666 maanden onderweg. Het is zowaar des duivels.

Over de auteur

Bart Mertens

Bart Mertens