Column: Een geschoren aap meer of minder…

Bart Mertens
8 maanden geleden
476 Views
door Bart Mertens

2018 was amper van start gegaan of het circulatieplan kwam alweer om de hoek loeren. Danny Justens (Ho.Re.Ca Leuven) liet verstaan dat hij alsnog hoopt op aanpassingen. Grote veranderingen lijken uitgesloten, al komt er wel een campagne die moet voorkomen dat de middenstand de geschoren aap wordt van een plan dat volgens insiders net iets te ondoordacht is doorgevoerd om alle bezoekers van Leuven aan boord te houden.

Mobiliteit is een gevoelig thema. Mensen hebben doorgaans niet graag dat er ingrijpende wijzigingen worden gedaan aan bestaande situaties. Ik verwijs graag naar de protesten –inclusief zwarte vlag- die ontstonden in Leuvense straten die quasi verkeersvrij werden zoals bijvoorbeeld het eerste deel van de Tiensestraat. Is dat uiteindelijk goed gekomen? Dat lijkt me wel het geval te zijn. Het is uiteraard heel wat anders als de verkeerssituatie in de hele stad een metamorfose ondergaat. Burgemeester Tobback (sp.a) wees er zopas nog op dat Leuven niet kan achterblijven als zoveel andere moderne Europese steden hun centrum zo autoluw mogelijk maken. Tobback heeft een punt. De afscheidnemende burgervader voegde er ook nog aan toe dat het aan de leveranciers en aan de handelaars is om oplossingen te vinden voor de nieuwe verkeerssituatie in hartje Leuven. “De stad is er voor de leveranciers en niet omgekeerd”, klonk het. Daar heeft Louis Tobback geen punt want een stad zonder handel is geen stad. In het geval van Leuven moeten we dan spreken van een openluchtmuseum. En de mensen gaan nu eenmaal minder vaak naar een museum dan naar de stad…

De realiteit is dat de middenstand en het stadsbestuur samen moeten zoeken naar een leefbaar Leuven. Een beetje water bij de wijn kan geen kwaad, teveel staat dan weer garant voor een kater. Het zal enige creativiteit vergen maar middenstand en milieu kunnen best wel hand in hand gaan. In heel de discussie over de (on)bereikbaarheid van Leuven is één ding cruciaal: perceptie. Blijven roepen dat Leuven onbereikbaar is, is zoals met een voorhamer op een plank blijven kloppen. Op het einde hou je enkel spaanders en splinters over. Anderzijds heeft het ook geen zin om hardnekkig vol te houden dat het circulatieplan een goede zaak is voor de hele middenstand. Of om het anders te verwoorden: sinds de invoering van het plan schijnt de zon niet door elke winkelvitrine. Gaat de aangekondigde communicatiecampagne van de stad –die ondertussen al is uitgesteld naar de lente- al de problemen oplossen? Daar valt voor te vrezen. Wellicht is er links en rechts toch nog een aanpassing van het circulatieplan nodig, bijvoorbeeld voor de leveringsuren. Laat ons vooral hopen dat het geplande lente-offensief van het stadsbestuur er niet op gericht is om vooral het grote gelijk van de stad te bewijzen. Wat telt, is dat Leuven haar imago van onbereikbare stad –zowel bij sommige leveranciers als bij sommige klanten- afwerpt nu het nog kan en daarin is elke dag van uitstel een verloren dag. Anders zouden de horeca-uitbaters en de handelaars –en in hun zog de verantwoordelijke politici- wel eens de geschoren aap kunnen zijn op termijn. Dat gezegd zijnde, een geschoren aap en een stad zonder bloeiende middenstand hebben één ding gemeen: het is absoluut geen fraai zicht.

Over de auteur

Bart Mertens

Bart Mertens