Beheerder van Leuvense Facebook-groep is de verwijten beu

Kirsten Bosmans
2 weken geleden
door Kirsten Bosmans

De laatste weken zijn er op de Facebook-groep ‘Ge zijt van Leuven als ge…’ harde woorden gevallen. De beheerder is het beu. Het is helaas een verschijnsel dat meer en meer voorkomt op social media. Wij vroegen communicatiespecialist bij House Of Entertainment Kurt Frederickx hoe dat komt.

De rel op de bewuste Facebook-groep is al een tijdje aan de gang, maar kende een hoogtepunt, toen meer en meer sympathisanten dagelijks elk om beurt hun medeleven toonden bij de steeds slechter wordende gezondheidstoestand van Leuvenaar Rik. De man woont in Viëtnam en deelt al een tijdje zijn Leuvense herinneringen in de groep. Vroeger vooral foto’s en teksten over de tijd toen hij nog in Leuven woonde, de laatste tijd meer en meer het verhaal van zijn ziekte en vooruitzichten. Zijn doel is mensen samenbrengen en herinneringen over Leuven delen.

Maar anderen vinden dat de essentie van de groep verloren gaat, omdat sommige leden meermaals per dag informeerden of iemand iets gehoord had van Rik. De berichten op de groep hadden nog zeer weinig met Leuven te maken. Tegen de berichten van Rik zelf, hadden ze geen bezwaar, wel tegen de hele heisa die er rond gecreëerd werd. De verdeeldheid in de groep werd groter en de verwijten, soms zelfs gemeen hard, vlogen heen en weer. De Rik-liefhebbers richtten uiteindelijk een nieuwe groep op en stapten één voor één uit de bestaande groep.

De beheerder zag het een tijdje met lede ogen aan, maar is het beu en uit nu zijn ongenoegen. De man krijgt de hele dag rapporten over ongepaste berichten. Hij vraagt zijn leden om verder te scrollen als ze iets niet willen lezen en om zich te onthouden van politieke ‘rotzooi’.

Waarom zijn mensen soms zo hard op social media?

Wij stelden de vraag aan Kurt Frederickx, Social Media Consulent en communicatiespecialist bij House Of Entertainment : “Vreemd genoeg zijn er online en op de sociale media geen echte spelregels, waardoor mensen vaak niet beseffen dat hun woorden en uitspraken enorme draagkracht hebben.  Sociale media hebben iets van een café, alleen plaatsen sommigen posts en reacties op een ‘anonieme’ manier, vanachter hun computer, hun tablet of met hun smartphone en daar kunnen ze zich ook achter verstoppen, waardoor ze de confrontatie niet hoeven aan te gaan.Als je de commentaren van lezers soms leest op online berichten word je misselijk. Sommige mensen reageren impulsief, negatief en zonder te beseffen dat hun reactie opgaat in een verhitte discussie met kwetsende woorden. Uiteraard is dat jammer. Mensen laten zich vaak meeslepen in emoties en dan speelt hun sociale achtergrond geen rol. De mens blijft een emotioneel wezen dat reageert op impulsen en het is een kunst om ze zo goed mogelijk te kanaliseren en in bedwang te houden.”

Wat kan er aan gedaan worden?

“Bij de oprichting van een Facebookpagina kunnen oprichters aangeven dat zij de leden van een groep goedkeuring moeten geven om lid te worden en zo zelf kunnen beslissen of iemand al dan niet toegang krijgt tot een groep. De moderators kunnen berichten monitoren, aansturen, bijsturen en de rotte reactie-appels verwijderen van de pagina. Klinkt hard, maar sommige mensen heb je liever niet in jouw groep, omdat ze de groepssfeer verzuren. Iedereen mag zijn mening geven, maar met respect voor de andere. Mijn advies: Ben je kwaad, wil je reageren op een post of bericht dat je niet aanstaat, schrijf het neer, laat het even rusten en wis het voor je het post. Negatieve reacties trekken aandacht, maar buiten verzuring lossen ze het probleem niet op. Je kan beter in dialoog en communicatie gaan met de partij die jou viseert of het probleem dat je stoort en wil aanpakken. Wil je toch reageren, hou je dan aan het onderwerp en speel niet op de man. Het heeft geen zin om mensen te verwijten om wie ze zijn, om hen uit te lachen omdat ze een -dt-fout schrijven, of om te suggereren dat mensen dom zijn omdat ze die of die mening hebben, … geef enkel je mening over het onderwerp en laat de rest achterwege.”

 

Over de auteur

Kirsten Bosmans

Kirsten Bosmans